"…ty nieco szalona, cóż, żona to żona…"

TEATRZYK ZIELONY PITERNIK
ma zaszczyt przedstawić
krwawą jednoaktówkę
o zakończeniu patriotycznym
pod tytułem:

„DRAMAT ORTOPEDYCZNY”

W y s t ę p u j ą:
LEKARZ – chirurg ortopeda traumatolog
PIELĘGNIARKA – blondynka w białym kitlu
PACJENT – obolały

S c e n a: gabinet 23 na końcu korytarza.

LEKARZ:
Co panu dolega?

PACJENT
(trzyma się za kolano):
Boli…

LEKARZ:
(bada kolanko)

PACJENT:
Nie to, doktorze…

LEKARZ
(odkłada kolanko hydrauliczne i ogląda kolano Pacjenta):
Siostro, muzykę!

PIELĘGNIARKA:
(włącza radio. Leci „Love me tender”.)

LEKARZ:
(śpiewa pierwszą zwrotkę, po czym nakłada rękawiczki i wbija Pacjentowi igłę w kolano. Ze względu na brutalność tej sceny akcja przenosi się za kulisy.)

PACJENT
(długo i z przejęciem):
Auć!

LEKARZ
(dumny ze swej roboty):
No! To teraz może pan wstać.

LEKARZ I PACJENT:
(wychodzą zza kulis tańcząc poloneza)

PIELĘGNIARKA:
(szybko wbija sobie igłę w kolano, wyciąga i dołącza do poloneza tworząc ostatnią parę)

WIESZCZ
(na stronie):
A szlachta ciągle pije i wiwaty wznosi:
Napoleona, Wodzów, Tadeusza, Zosi,
Wreszcie z kolei wszystkich trzech par zaręczonych,
Wszystkich gości obecnych, wszystkich zaproszonych,
Wszystkich przyjaciół, których kto żywych spamiętał,
I których zmarłych pamięć pozostała święta!
I ja tam z gośćmi byłem, miód i wino piłem,
A com widział i słyszał, w księgi umieściłem.
(umieszcza)

K u r t y n a
wznosi toast, po czym opada uroczyście